Ορόσημο η φετινή χρονιά για την ελιά Χαλκιδικής

Στάση αναμονής για τους χιλιάδες παραγωγούς πράσινης ελιάς Χαλκιδικής. Μια χρονιά που το προϊόν έχει αποκτήσει Π.Ο.Π (Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης) και γίνονται όλες οι απαραίτητες ενέργειες και διαδικασίες, ώστε να λάβουν την πιστοποίηση και να ονομάσουν την ελιά της φετινής παραγωγής ως Π.Ο.Π.

Η μειωμένη περσινή παραγωγή και οι ευνοϊκές  καιρικές συνθήκες του χειμώνα βοήθησαν ώστε η παραγωγή να είναι αυξημένη. Μέχρι τη συγκομιδή, εφόσον όλα πάνε καλά, εκτιμάται πως η παραγωγή μπορεί να ξεπεράσει τους 80.000 τόνους. Το κυριότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι παραγωγοί είναι η παρατεταμένη ξηρασία. Σε συνδυασμό με τις υψηλές θερμοκρασίες και  τον άνομβρο χειμώνα το αποτέλεσμα είναι πολλές γεωτρήσεις να έχουν φτάσει σε οριακό επίπεδο παροχής νερού που σε ορισμένες περιοχές δεν επαρκεί να ικανοποιήσει τις ανάγκες των δέντρων. Αν ο καιρός αλλάξει και ευνοήσει με βροχοπτώσεις τους παραγωγούς τον Αύγουστο, τότε  θα είναι όλες οι ελιές εμπορεύσιμες και σίγουρα θα είναι πιο ψιλές σε σχέση με πέρσι.

Ας αναφέρουμε κάποια θέματα που απασχολούν παραγωγούς και μεταποιητές – εμπόρους. Σίγουρα υπάρχουν κοινά σημεία ώστε «οι μεν να μην βλέπουν τους δε ως αντιπάλους». Το σημαντικότερο σημείο τριβής μεταξύ τους κάθε χρόνο είναι η τιμή διάθεσης της ελιάς. Τη χρονιά που πέρασε, παρά τη μικρή παραγωγή, η τιμή ξεκίνησε πολύ χαμηλά (0,80 €) και στη συνέχεια ανέβηκε στο 1 €. Σήμερα η τιμή της χύμα στα Σούπερ Μάρκετ είναι:

Κάθε χρόνο παραμονές της συγκομιδής ανακοινώνονται από τους εμπόρους οι τιμές παραλαβής — χωρίς κανείς να γνωρίζει πώς αυτές διαμορφώνονται!!!   Η ανυπαρξία κάποιου Φορέα και η αδυναμία των Συνεταιρισμών να συμμετέχουν στο διάλογο  διαμόρφωσης της τιμής αφήνει τους παραγωγούς «έρμαια των εμπόρων». Οι παραγωγοί, μετά το μεγάλο αγώνα του 2010, είναι δύσκολο να οργανωθούν! Η σκάλα των 10 λεπτών είναι πολύ μεγάλη (34 δραχμές, μια και  θυμόμαστε τελευταία συχνά το εθνικό μας νόμισμα), με αποτέλεσμα να μειώνεται δραστικά ο μέσος όρος της όλης παραγωγής. Επίσης οι παραγωγοί  δε γνωρίζουν πότε και αν πληρωθούν για το προϊόν που παραδίδουν!!!( Υπάρχουν παραγωγοί που ακόμη δεν έχουν πληρωθεί για τις ελιές που παρέδωσαν πέρυσι.) Η μεγάλη αύξηση των τιμών των γεωργικών εφοδίων έχει ανεβάσει το κόστος παραγωγής και πολλοί μικροκαλλιεργητές δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στα έξοδά τους.

Τι πρέπει να γίνει άμεσα:

  1. Να δημιουργηθεί ένας φορέας προώθησης και υποστήριξης της Πράσινης Ελιάς Χαλκιδικής χρηματοδοτούμενος από παραγωγούς και μεταποιητές-εμπόρους.
  2. Να υπάρξει συμφωνία συνεργασίας παραγωγών και  μεταποιητών– εμπόρων για τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της συνεργασίας τους (τιμές, σκάλες, πληρωμές) με τριετή ορίζοντα.
  3. Να δημιουργηθούν ομάδες παραγωγών κατά περιοχή ώστε να μπορούν να επεξεργάζονται και να μεταποιούν μόνοι τους την παραγωγή  τους. Όσο πιο κοντά στον καταναλωτή φτάνει ο παραγωγός τόσο μεγαλύτερο είναι το κέρδος του.

Το προϊόν πρέπει να διαφυλαχτεί και να μην φτάσει να απαξιωθεί όπως τόσα άλλα ελληνικά αγροτικά προϊόντα. Για να μην συμβεί αυτό πρέπει και οι δύο παραπάνω πλευρές να είναι ικανοποιημένες.

Το κεφάλαιο είναι πολύ μεγάλο και δεν μπορεί να αναλυθεί επαρκώς σε λίγες γραμμές

Responses are currently closed, but you can trackback from your own site.

Comments are closed.